Sevgiyi; kalpler arasındaki iletişim neticesinde kişilerin birbirlerine olan meyilleri mi? veya ruh bütünlüğümü? yoksa can ve cananın kalp senfonilerimi? nasıl tanımlarsak tanımlayalım insanın hayatta dimdik ayakta kalabilmesinde en büyük etkenlerden birisi olduğuna şüphe yok.

Kainatın hakiki mayası olan sevgi, kalplerde bazen muhabbetullah bazende ana, yar-yaren, vatan ve nice türleriyle nüveleşir, goncalanır ve vakti geldiğinde güllenip etrafa mis kokularını saçar. Açan bu güller bakarız Yunus olup çağlar, Mecnun olup ağlar, ana olup sızlar veya kainatın efendisi olup alemin manzumesini koyar.

Sevgi enbüyük güçtür. Nice kandan irinden deryalar aşılmış sevgi arkasında. Bir tavuk bile yavrularına halel getirebilecek tehlikeler karşısında aslan olup kükrer. Ya insan.....

Ey sıcak günlerin serin meltemi olan sevgi! Burnumuzdan kan, kin, nefret ve savaş kokularının gtmediği şu demlerde bilirmisin nekadarda ihtiyacımız var sana. Ne olur Leyla ol, Aslı ol, Şirin ol gülümse bir kez bana ve bütün insanlığa.

Sevgi dolu bir dünya temennisiyle....