Yürüyorum bitap ve çaresiz
Uzayıp giden yollarda
Yalnızım dermansız ve kimsesiz
Dağdağalı bir sonbaharda
Yapraklar dökülüyor ağaçlardan
Ümitsizlik yeise düşürüyor beni biran
Sanki damarlarımdan çekiliyor kan
Sanki ağaçlar ihtiyarlamış yüzleri buruşmuş
Bağ bostan çoktan bozulmuş
Haydi arkadaş önünde var sarp yokuşlar
Sen azmetmese daha da ötecek bu baykuşlar
1998